“19 Mayıs, teslimiyetin reddidir”

0

BEĞENDİM

ABONE OL

News

0

19 Mayıs 1919, Türk tarihinin dönüm noktalarından biridir ve Mustafa Kemal Atatürk’ün Samsun’a çıkışı, Kurtuluş Savaşı’nın fiilen başlangıcı olarak kabul edilir.

Osmanlı Devleti, I. Dünya Savaşı’ndan yenik çıkmış ve 30 Ekim 1918’de Mondros Ateşkes Antlaşması imzalanmıştır. Bu antlaşma sonrasında İtilaf Devletleri Anadolu’nun pek çok yerini işgal etmeye başlamıştı. Ülkenin içinde bulunduğu bu zor durum karşısında Mustafa Kemal Paşa, çözümün milletin bağımsızlık mücadelesinde olduğunu düşünüyordu.

Mustafa Kemal Paşa, 9. Ordu Müfettişi olarak görevlendirilerek Anadolu’ya gönderildi. 16 Mayıs 1919’da İstanbul’dan Bandırma Vapuru ile hareket etti ve 19 Mayıs 1919’da Samsun’a ulaştı.

Atatürk’ün Samsun’a çıkışının temel amaçları şunlardı: Anadolu’daki direniş hareketlerini örgütlemek, Halkı işgallere karşı bilinçlendirmek, Ulusal egemenliğe dayanan bağımsız bir devlet kurma yolunda ilk adımı atmak.

19 Mayıs 1919 Kurtuluş Savaşı’nın başlangıcıdır. Türk milletinin bağımsızlık mücadelesi bu süreçle örgütlü hâle gelmiştir. Daha sonra Amasya Genelgesi, Erzurum ve Sivas Kongreleri gibi önemli adımlar bu hareketin devamı olmuştur. Bu tarih, Atatürk tarafından Türk gençliğine armağan edilmiş ve “Gençlik ve Spor Bayramı” olarak kutlanmaktadır.

Sonuç olarak, 19 Mayıs 1919, Türk milletinin kaderini değiştiren bir başlangıçtır. Mustafa Kemal Atatürk’ün liderliğinde başlatılan bu hareket, Türkiye Cumhuriyeti’nin kuruluşuna giden yolun ilk ve en önemli adımı olmuştur.

O gün Samsun’a çıkan Mustafa Kemal, yalnızca bir şehre ayak basmadı; çökmekte olan bir imparatorluğun küllerinden yeni bir millet fikrini ayağa kaldırdı. O gün başlayan şey, sadece bir askeri hareket değil, “kuldan yurttaşa” geçişin ilk adımıydı.

Bugün 19 Mayıs’ı çoğu zaman törenlerle, marşlarla, spor gösterileriyle anıyoruz. Elbette bunlar kıymetlidir. Ama asıl mesele şu soruda gizli:

Biz 19 Mayıs’ı gerçekten anlıyor muyuz?

19 Mayıs, teslimiyetin reddidir.

19 Mayıs, “bir devletin mandası olalım” diyenlere karşı, “millet kendi kaderini kendisi belirler” demektir.

19 Mayıs, İstanbul’un işgal altındaki saraylarından umudunu kesip, Anadolu’nun yoksul ama onurlu insanına güvenmektir.

Mustafa Kemal Samsun’a giderken ne büyük bir orduya ne de hazır bir devlete sahipti. Yanında götürdüğü şey silah değil, akıl, irade ve inançtı. O yüzden söylediği söz hâlâ kulaklarımızda çınlar:

“Biz Anadolu’ya ne silah ne cephane götürüyoruz; biz ideali ve imanı götürüyoruz.”

19 Mayıs aynı zamanda gençliğin bayramıdır. Ama bu, sadece gençlere armağan edilmiş bir gün değildir. Bu tarih, gençliğe yüklenmiş bir sorumluluktur. Atatürk’ün gençliğe güvenmesinin nedeni yaş değil; cesaret, sorgulama ve yeniyi kurma iradesidir.

Bugün ülke olarak pek çok sorunla karşı karşıyayız. Ancak şunu açıkça söylemek gerekir:

Eğer Atatürk’ü gerçekten anlamış olsaydık, bu sorunların çoğunu konuşuyor olmazdık.

Atatürk’ü anmak, sadece fotoğrafına bakmak değildir.

Atatürk’ü anlamak, onun akla ve bilime dayanan yöntemini bugüne taşımaktır.

Onu sloganlara hapsetmek değil, fikriyle yol almaktır.

19 Mayıs bize şunu hatırlatır:

Kurtuluş, bir kişiden değil; milletin ortak iradesinden doğar.

Egemenlik, gökten inmez; alın teriyle, bedelle ve bilinçle kazanılır.

Bu yüzden 19 Mayıs bir anma günü değil, bir hesap verme günüdür:

Bağımsızlık fikrine ne kadar sahibiz?

Cumhuriyetin değerlerini ne kadar yaşayabiliyoruz?

Gençlerimize nasıl bir ülke bırakıyoruz?

Cevaplarımız bizi tarih önünde ya onurlandıracak ya da mahcup edecektir.

19 Mayıs kutlu olsun.

Ama daha önemlisi: 19 Mayıs anlaşılmış olsun.